Başarılı kilo yönetimi ile sağlık açısından pek çok fayda sağlanabilir:
Obezite ile ilişkili komplikasyonların önlenmesi: (örn. kardiyovasküler hastalıklar, hipertansiyon ve tip 2 diyabet)4: Kilo kaybı, obezite ile ilişkili bir dizi komplikasyonu önleyebilir. Kan basıncı, trigliseritler ve HDL kolesterol gibi kardiyovasküler risk faktörlerindeki iyileşmeler ile kilo kaybı arasında pozitif korelasyon vardır.2 %5-15 arasında sürekli bir kilo kaybı ile yakın zamanda tanı konmuş kişilerde diyabet remisyonu görülebilir.2 Kilo kaybının sağlığa faydaları hakkında daha fazla bilgi edinin.
Obezite ile ilişkili sağlık risklerinin azaltılması: Obezite hastalarında yaygın olarak görülen osteoartrit, obstrüktif uyku apnesi ve astım gibi bazı komplikasyonlar, fazla kilo ile ilişkili olabilir.2 Kilo kaybı; osteoartritte eklemler, astım ve obstrüktif uyku apnesinde ise solunum yolları üzerindeki baskıyı azaltır.
Yaşam kalitesinde iyileşme: Obezite hastalarında yaşam kalitesinin değerlenmesinde DALY (engelliliğe göre ayarlanmış yaşam yılı) gibi belirli bir durum nedeniyle kaybedilen sağlıklı yılların sayısını belirleyen ölçekler kullanılmaktadır.4 Özellikle kilo kaybının sürdürülmesinin yaşam kalitesi ölçümlerinde belirgin iyileşme sağladığı gösterilmiştir.5
Uygulama kapsamı
Obezitenin temel tedavisi: Yaşam tarzı değişiklikleri kilo yönetiminin temel taşıdır ve tüm bireyler için ilk basamak müdahale olmalıdır. Daha da önemlisi, yaşam tarzı değişiklikleri uygulanacak tüm tedavi yöntemlerinin bir parçası olmalıdır.2
Vücut Kitle İndeksi (VKİ) kg/m2: VKİ ≥ 25 kg/m2 olan tüm bireyler için kilo kaybına yönelik yaşam tarzı değişiklikleri önerilmektedir.
Etkililik
Araştırmalar, düşük kalorili diyetler de dahil olmak üzere yaşam tarzı değişiklikleri ile %3-8 arasında kilo kaybı sağlandığını göstermektedir.6,7
Yaşam tarzı değişikliği müdahalelerinin türleri
Yaşam tarzı değişiklikleri kapsamındaki 3 ana kategori:
Diyet değişikliği: Tipik olarak kalori azaltma diyetlerini içerir. Düşük karbonhidrat, düşük glisemik indeks, düşük yağ veya Akdeniz diyetleri dahil olmak üzere pek çok diyet mevcuttur.5
Fiziksel aktivitenin artırılması: Düzenli aerobik egzersiz ve/veya kuvvet antrenmanı uygulaması.5
Davranış değişikliği: Alışkanlık değişikliği, kendi kendini izleme ve hedef belirleme amaçlanır. Obeziteli bireylerde düşünce kalıplarında değişimi kolaylaştırmak için bilişsel davranışçı terapi de uygulanabilir.5
Etki mekanizması
Alınan toplam kalorinin azaltılması diyet değişikliğindeki temel amaçtır ve kalori açığı yoluyla kilo kaybı sağlanır.5 Vücut, besinler yerine karaciğer ve yağ dokularındaki depoları yakıt olarak kullandığından, kilo kaybı meydana gelir.
Kaloriler fiziksel hareket için kullanıldığından artan egzersiz de kalori açığına katkıda bulunur.5 Düzenli aerobik egzersiz ile kan basıncı ve hiperlipidemi gibi obezite ile ilişkili riskler azaltılabilir.5 Bununla birlikte, kalori kısıtlaması olmadan yalnızca fiziksel aktivitenin artırılması ile kilo kaybında sınırlı fayda elde edilebilir.5 Bu nedenle, en iyisi bir kombinasyon yaklaşımıdır.
Davranış değişikliği terapisi, hastanın gerçekçi hedefler belirleyip ve kendi kendini takip etmesine dayanır. Genetik ve hormonal etkiler gibi davranışların dışında birçok faktörün obeziteye katkıda bulunduğunu kabul eden bütüncül bir yaklaşımdır. Davranış terapisinde, hastaların gerçekçi bir zaman aralığında ulaşılabilir hedefler belirlemesi amaçlanır.5 Hastaların düzenli olarak davranışlarını takip etmesi hem kısa hem de uzun vadeli kilo kaybıyla sürekli olarak ilişkilidir.5 En önemlisi, bilişsel yeniden yapılandırma yoluyla psikolojik tetikleyiciler değiştirilebilir, böylece hastalar sağlıksız yeme alışkanlıklarının üstesinden gelebilir.5
Temel sınırlamalar
Hasta uyumsuzluğu: Yaşam tarzı değişiklikleri yoluyla kilo kaybı hastalar için zorlayıcı olabilir. Psikolojik, fizyolojik ve sosyoekonomik faktörlerin bir araya gelmesi, alışkanlık değişikliklerinin sürdürülmesini zorlaştırır. Zaman kısıtlaması hekimlerin yaşam tarzı değişikliklerini başlatma konusundaki en önemli sınırlamalarından biri olarak gösterilmektedir.1
Yeniden kilo alımı: Yaşam tarzı müdahaleleri kilo kaybını sürdürmek için yeterli olmayabilir.8,9 Çalışmalar, uzun dönemde kilo kaybının sürdürülemediğini ve başlangıca göre daha fazla kilo alımı olduğunu göstermektedir. Kalori kısıtlayıcı diyetler uygulayan hastaların dahil edildiği randomize kontrollü çalışmaların meta analiz sonuçları hastaların üçte biri ila üçte ikisinin başlangıçta verdikleri kilodan daha fazlasını uzun dönemde geri aldığını göstermiştir.8
1. Caterson I.D., Alfadda A.A., Auerbach P. et al. Gaps to bridge: Misalignment between perception, reality and actions in obesity. Diabetes Obes Metab. 2019; 21:1914-1924.
2. Durrer Schutz D., Busetto L., Dicker D., et al. European Practical and Patient-Centred Guidelines for Adult Obesity Management in Primary Care. Obes Facts. 2019;12:40–66.
3. Garvey W.T., Mechanick J.I., Brett E.M., et al. American Association of Clinical Endocrinologists and American College of Endocrinology Comprehensive Clinical Practice Guidelines for Medical Care of Patients with Obesity. Endocr Pract. 2016;22(Suppl 3):1–203.
4. Yumuk V., Tsigos C., Fried M., et al. European Guidelines for Obesity Management in Adults. Obesity Facts. 2015;8:402–424.
5. Wadden T., Webb V., Moran C., Bailer B. Lifestyle Modification for Obesity. Circulation. 2012;125(9):1157-1170.
6. Johns D., Hartmann-Boyce J., Jebb S.A., et al. Diet or Exercise Interventions vs. Combined Behavioral Weight Management Programs: A Systematic Review and Meta-Analysis of Direct Comparisons. J Acad Nutr Diet. 2014;114:1557–1568.
7. Wharton S, Lau D, Vallis M, Sharma A, Biertho L, Campbell-Scherer D et al. Obesity in adults: a clinical practice guideline. Canadian Medical Association Journal. 2020;192(31):E875-E891.
8. Mann T., Tomiyama A.J., Westling E., et al. Medicare's search for effective obesity treatments: diets are not the answer. Am Psychol. 2007;62:220–233.
9. Jensen M.D., Ryan D.H., Apovian C.M., et al. 2013 AHA/ACC/TOS guideline for the management of overweight and obesity in adults: A report of the American College of Cardiology/American Heart Association Task Force on Practice Guidelines and The Obesity Society. Circulation. 2014;129:S102–138.
10. Rye P., Modi R., Cawsey S., et al. Efficacy of high-dose liraglutide as an adjunct for weight loss in patients with prior bariatric surgery. Obesity Surgery. 2018;28:3553–3558.
11. Busetto L., Dicker D., Azran C., et al. Practical Recommendations of the Obesity Management Task Force of the European Association for the Study of Obesity for the Post-Bariatric Surgery Medical Management. Obesity Facts. 2017;10:597–632.
12. Yanovski S., Yanovski J. Long-term Drug Treatment for Obesity. JAMA. 2014;311(1):74.
13. Li M. and Cheung B.M. Pharmacotherapy for obesity. Br J Clin Pharmacol. 2009;68:804–810.
14. American Society for Metabolic and Bariatric Surgery (ASMBS) websitesi. Bariatrik Cerrahi Prosedürleri. Erişim: https://asmbs.org/patients/bariatric-surgery-procedures. Son Erişim Tarihi: Mayıs 2021."
15. T.C. Sağlık Bakanlığı Obezite ve Metabolik Cerrahi Klinik Protokolü 2021.
16. Courcoulas A., Christian N., Belle S., et al. Weight change and health outcomes at 3 years after bariatric surgery among individuals with severe obesity. JAMA. 2013;310:2416–25.
17. Berry M., Urrutia, Lamoza P., et al. Sleeve Gastrectomy Outcomes in Patients with BMI Between 30 and 35–3 Years of Follow-Up. Obes Surg. 2018;28:649–55.
18. Magro D., Geloneze B., Delfini R., Pareja B., Callejas F., Pareja J. Long-term Weight Regain after Gastric Bypass: A 5-year Prospective Study. Obesity Surgery. 2008;18(6):648-651.
19. Cooper T., Simmons E., Webb K., Burns J., Kushner R. Trends in Weight Regain Following Roux-en-Y Gastric Bypass (RYGB) Bariatric Surgery. Obesity Surgery. 2015;25(8):1474-1481.
20. Wolfe B., Kvach E., Eckel R. Treatment of Obesity. Circulation Research. 2016;118(11):1844-1855.
21. Kassir R., Debs T., Blanc P., et al. Complications of bariatric surgery: Presentation and emergency management. International Journal of Surgery. 2016;27:77-81.